Człowiek a człowiek

Będąc w pełni świadomości...

Od bardzo wielu już lat

nie tylko tu istnieję...

ale też czytam ten świat

i coraz to większe...

z chwili na chwilę z dnia na dzień

ogarnia mnie przerażenie...

Nieustannie myślę...

zadając sobie pytanie

czy człowiek to jeszcze Człowiek?

Jak to możliwe?

Żąda prawdy a kłamie...

ma nie zabijać a zabija...

nie ma kraść a kradnie...

Toczy wojny i mówi o pokoju?

Powinien szanować a nie szanuje...

domaga się uznania a nie uznaje...

innych poucza a sam się nie uczy...

Czy ktoś to rozumie?

Obserwuję zwierzęta...

widzę w nich harmonię i jedność

której zabrakło ludzkiemu rodowi

Raz wolno a raz szybko mija czas

wszystko zależy od świata losu...

w którym ściera się dobro ze złem

i choć wielu jest wspaniałych ludzi...

chcących budować świat Człowieczy

ktoś inny pozbawia ich głosu...

Kto i dlaczego?

Napisany dnia, poniedziałek 05 marca 2018 roku, godzina 13:23

Bezsens

...Nie warto mówić

dosłownie nic i do nikogo

każde słowo traci sens i znaczenie

kiedy nie spotyka się ze zrozumieniem

z powodu czego zaznaje się bólu

nieludzkiego upokorzenia

odrzucenia z racji prawdy i faktów

na publicznej arenie kłamstw

pośród ludzkiego wynaturzenia

skłonności do hipokryzji i oszustw

którymi bezmyślnie karmi się ludzki świat

mówiąc że białe jest czarne i na odwrót...

...Szaleństwo tego świata

niesie z sobą wszelkiego zła ohydę

pozbawia ludzi miejsca do życia

w prawdzie i miłości do Boga i Człowieka

odbiera spokój człowieczego współistnienia

bezcześci to co prawe i sprawiedliwe

nikczemnie kala co prawdziwe i życzliwe

życiodajne dobro zamienia w zło

judząc jednego przeciwko drugiemu

brutalnie odzierając z honoru i godności

używając w tym celu największej broni

środków masowego przekazu...

MOJA MIŁOŚCI

To dzięki tobie

tak mocno i odważnie stoję

na ziemskim padole

gdzie człowiecze życie

nie zawsze jest łaskawe

skąpiąc codziennej radości

niosąc często z sobą

bólu smak gorzki

Wtedy w moim sercu najpiękniej

jak mogłaś zaistniałaś – jesteś

swoją mocą kojąc moje serce

pocieszając życia nadzieją

na dni cudniejsze

kiedy to słońce zajaśnieje

a niebo się wokół

błękitem rozpromienieje...